Piątek wieczór. Gwarny pub, służący jednocześnie za stołówkę dla studentów i pracowników Polibudy.

Jako jurorka zaraz zacznę oglądać filmy w ramach GAPY 2008 – Grudniowego Akademickiego Przeglądu Artystycznego organizowanego przez NZS PW. Do udka z kurczaka i kapusty kiszonej.

Jeszcze rozwiązane zostaną ostatnie problemy techniczne z opornym jak zwykle sprzętem i profesorami PW, którzy jak na złość zajęli miejsca szacownego jury Gapy, złożonego z przedstawicieli DKF Overground i TV PW i jedzą swoje ziemniaczane piure i możemy zaczynać!

Tylko gdzie są paluszki i woda dla jury? ;P

Razem z Pati zostałyśmy zaszczycone propozycją ocenienia filmów zgłoszonych do GAPY’08. W skromnym gronie twórców, organizatorów i konsumujących browary i schabowe obejrzeliśmy 7 filmów, (z tego co mi powiedziano) twórczość głównie studentów Politechniki Warszawskiej.

Mimo ciężkich warunków pracy (hałas, problemy ze słyszalnością dialogów, konieczność oceny reportaży i paradokumentów w jednej kategorii z fabułami), muszę przyznać, że nagrodzony film „Puste pokoje” Tomka Krochmala, po prostu mi się podobał. Dokument (jak sądzę) przedstawiał postać starszej, opuszczonej kobiety, która musi się mierzyć z problemami dnia codziennego, jak i z tymi poważniejszymi – samotnością i zgorzknieniem. Wydaje się, że ekipie Tomka Krochmala udało się autentycznie zaprzyjaźnić z bohaterką dokumentu – staruszka ze szczerością opowiada o sobie.

Do tego solidny warsztat twórców sprawia, że dokument ogląda się jak „normalny” film, tj. nie-studencki, profesjonalny.

Oprócz wyróżnionego filmu T. Krochmala w konkursie znalazły się najróżniejsze filmy:

• „X2″, reż. Paweł Łukomski – historia studenta-frajera zaskoczonego przez śmierć, o ile zdołałam zrozumieć z ledwo słyszalnych dialogów; historia ciężkawa, ale montaż i grafika komputerowa na piątkę; Obejrzyj pierwszą część filmu „X2″
• „Metro”, reportaż wyprodukowany przez ekipę TV PW;
• „Punkt widzenia”, reż. Bartłomiej Krupka – dziwy film o jakiejś dziwnej historii; duża ilość tekstu wprowadzająca widza w przedstawianą historię zupełnie nie przypadła mi do gustu;
• „Deptak”, reż. Bartłomiej Krupka – dokument (para-?) o przygotowaniach do imprezy rodzinnej na deptaku w Wyszkowie; materiał był ciekawy, szkoda że film nie trzymał tempa…
• „Piątek”, Diabolic Team – dość ciekawa fabuła; twórcy ewidentnie wzorowali się na „Dniu Świra” Koterskiego, co jednak uczynili (o dziwo) umiejętnie – a nie było to na pewno łatwe; podobno wszystkie scenariusze swoich filmów o Adasiu Miauczyńskim Koterski pisze trzynastozgłoskowcem! Kliknij, aby obejrzeć „Piątek”
• „Pif!Paf! The gun store”, Diabolic Team – wobec wzrastającego jazgotu w barze filmu nie obejrzeliśmy do końca. Kliknij, aby zobaczyć „Pif!paf!the gun store”
• „Pif!Paf! Black and White story”, Diabolic Team – wiem, że to źle brzmi, ale nie mam zdania – mam za to link :) „Pif!Paf!Black and white story” Kliknij!

Co ważne, mimo moich krytycznych uwag do organizacji przeglądu, większość filmów wskazywała, ze ich twórcy, mimo oczywistych skromnych środków, świetnie się bawią tworząc filmy, są z nich dumni i będą tworzyć kolejne na przekór wszystkiemu. Co zasługuję na podziw i szacunek, my np. – jako DKF już od 5 co najmniej lat nosimy się z zamiarem produkcji jakiegoś krótkiego metrażu. I nigdy nasze plany nie wyszły ponad rozkminy nad scenariuszem, nie mówiąc o zbieraniu ekipy, czy kompletowaniu obsady, a więc – czapki z głów, Drogi Overgroundzie!

Mam nadzieję, że NZS PW będzie wciąż organizował GAPĘ i że za roku będę miała ponownie okazję przyjrzeć się twórczości naszych rówieśników, tym razem w może bardziej sprzyjających warunkach…

Może w Auli VII? SGH zaprasza PW :)